Tuesday, August 7, 2018

to

Her insan hayatının bir döneminde ilk kez tam anlamıyla bir ilişki içinde bulur kendini. Bir çok şey öğreten, bir çok kez ağlatan bir okadar güldüren, bir çok kez kızgınlıktan deliye döndürüp diğer yandan dünyanın en huzurlu ve mutlu insanı haline getirebilen.. Çünkü tam anlamıyla ilişki herşeyir.. Aşktır.. Öfkedir.. Suskunluğunda milyonlarca kelime söyleyendir aslında...
Aşk çok şey bekleyip ister özünde.. Farketmeden yaşar bunları.Tıpkı farketmeden gözü kör bir şekilde güvenebildiği gibi.. Çünkü aşk sadıktır ve sadakat bekler..Öyle ki çocuksudur aşk.. Oyüzden her verdiğinin karşılığını bulabileceğine inanır.. ona bağlanır ve öyle güvenir..
Aşkın sağı solu da belli olmaz aynı zamanda Öyle çocuksudur ki bencillikte taşır biraz.. Mutsuzluğunda mutsuzluğunu akıtır.. Ama mutsuz etmek için değildir bu.. Aslında sadece paylaşmak ister acısını.. Mutsuzluğunu dindirmek için... Çünkü aşk muhtaçtır.. En zor anında bir nefes kadar yakın ol ister..En umulmadık anında karşında bit ister.. Deli doludur, tutkuludur.. Evet yaşaması çok güzel ama yürütmesi zordur...
Aşk doğrudur... Yalan taşımaz taşıyamaz.. Üzerine konduramaz kıyamaz. Çünkü korkar incinmekten incitmekten.. Hele de bir kalp kırıklığı yaşamışsa ürkektir deli gibi.. her an tedirgindir.. Ama dedim ya aşk çocuksudur inanır ve güvenir... Çünkü kendi sadakattir..
Aşk bazense kavgadır.. Kıskanır paylaşamaz.. İşte ozaman büyür aşk.. Kelimler yükselir.. Sesler artık yumuşak değildir... Kavga eder sahip olduğu şey uğruna çünkü elindeki şeyin adı aşktır...
Aşk öyle ki susar zaman zaman.. Susar ve bekler.. Kışın ortasında denize girilmez herkes yazı bekler.. Aşk da bilir vaktini ve ozamanı bekler.. Sımsıkı sarıldığı zaman, ona sahip çıkıldığı zaman , biri onu hayatına kattığı zaman , tamamen herşeyi kabul ettiğine inandığı zamanı bekler.. Çünkü aşk bir yere kadar sabırdır..
Ve aşk en önemlisi saygıdır.. Karşındaki insanın kim olduğuna, zevklerine huylarına, arkadaşlarına.. Düşündüklerini düşünmeyebilirsin yada sevdiklerini sevmeyebilirsin.. Ama aşk derki bir yerde deneyebilirsin... En anlamadığın sporu, terimlerini bilmediğin br sporu hatta öğrenmeyi deneyip sevebilirsin çünkü aşk özveridir...
Aşk, dedim ya herşeydir...
Ve onun içinde eğer senin adın geçiyorsa... benim için Herşeydir...

Tolga'ya

sitem..

İlk aşkımdın. Seninle tanıdım aşkı ben. Bir sevgiliye sahip olmayı ve ona ait olmayı seninle öğrendim. İlk sen tuttun elimi. İlk sen sarıldın bana sıkıca. Hiç bırakmayacakmış gibi.
Oysa ne umutlarla vermiştim yüreğimi sana. Hiç bitmeyeceğini düşündüğüm bir rüyada gibiydim seninle. Gözlerine baktıkça içim ısınır, sonsuz umutlar yeşerirdi yüreğimde. İlk aşkımdın. Seninle tanıdım aşkı ben. Bir sevgiliye sahip olmayı ve ona ait olmayı seninle öğrendim. İlk sen tuttun elimi. İlk sen sarıldın bana sıkıca. Hiç bırakmayacakmış gibi. İlk seninle çarptı yüreğim delice. Biliyor musun önceleri korkmuştum bu kalp çarpmalarından? Sanki kalbim yerinden çıkacak gibi gelirdi. Daha önce böyle bir şey başıma gelmedi diye hastalandığımı düşünmüştüm. galiba öleceğim, sevdiğimle sevmenin ve sevilmenin tadına varamadan öleceğim demiştim kendi kendime. Sonra sen bana bunun aşk olduğunu anlatmıştın da içim rahatlamıştı. Ne zordu o seni sık aramamak için kendime baskı yaptığım günler. Dur şimdi biraz hakim ol duygularına, her gün ilk arayan sen olma, nazlan biraz derdim kendime. Ama sonra dayanamaz yine arardım. Hele sen aradığında, yüreğim ağzıma gelir, heyecandan konuşamazdım önce. Belli etmek de istemezdim. Fakat sen hep anlardın heyecanımı. Bende bundan çok utanırdım. 
Ne güzeldi her şeyin ilkini seninle yaşamak. Seven bir erkeğe gerçekten güvenebileceğimi seninle öğrendim. Güçlü bir erkeğin kanatları altında olmanın rahatlığını senin gibi mükemmel bir insanla yaşamak öyle huzur vericiydi ki. Hiç tedirginlik duymadan güvenmek, kendini rahatça sevdiğine bırakmak gerçekten güzeldi. 
Hayatımın mucizesi gibiydin. Gözümü açıp seni görmüştüm. İlk kez bir erkeğin farkına varmıştım ve o erkek benim sevgilim olmuştu. Üstelik beni çok seven, her an bunu hissettiren bir sevgili. Gerçekten bir mucizeydi bu. Önceleri az mı denemiştim sevgini. Gerçek mi diye? Ama sen o kadar olgundun ki, benim çocukça şımarıklıklarıma göz yumardın. Yaptığım her çılgınlıktan sonra affederdin beni. 
Haklıydın henüz büyümemiştim. Bir erkek nasıl idare edilir, ne söylenir, ne söylenmez, nasıl davranılması gerekir, hiç bilmiyordum ki. İlk kez bir erkek arkadaşım oluyordu, hem de aşık olmuştum. Hiç tanımadığım bir duyguya alışırken, elimden kaçacak diye de ödüm kopuyordu. Kolay değildi bu duygulara alışmak. 

İlk aşkımdın. Seninle tanıdım aşkı ben. Bir sevgiliye sahip olmayı ve ona ait olmayı seninle öğrendim. İlk sen tuttun elimi. İlk sen sarıldın bana sıkıca. Hiç bırakmayacakmış gibi. Ama sonunda ne yaptın? Çektin gittin. Hiç mi için sızlamadı??  :(

sevginin sonsuzluğu aştığı bir 'an' vardır..

sevginin sonsuzu aştığı bir an vardır
sevgi gözü kör eder derler ya..
yalandır ya hani o cümle.
görürürz elbet herşeyi..
ama nolursa olsun kabulleniriz sevgimizi
nolursa olsun kabulleniriz bizi.
seni öyle cok sevmiştim ki
aşkı aşmıştı
sevginin en güzeli
en özeliydi..
başladı, bitmek bilmedi..
nefreti doğurdu ama dinmek bilmedi.
kalbimin tam ortasında en büyük çukuru açmıştın
her gecen gün daha da cok kazmıstın
simdi kalbım bir çukurdan, boşluktan ibaret oldu
her gittiğim yerde kim naparsa yapsın
gözüm baskasını görmez oldu..
ben deliler gibi sevdim de..
herşeyin farkındaydım.
her uyandığımda bir boşlukla uyandım
her gittiğim yerde bir boşluk hissetim
naparsam yapayım
ben hep açtığın çukura düştüm..
zor da olsa hep cıkmayı basarmıstım ama
en sonunda en derinden düştüm..
çıkamaz oldum ben
çıkamadım bu yalnızlık çukurundan..
dönemez oldum eski bene
simdi her gittiğim yerde
her tuttuğum elde
ben hala cukurunun içinden cıkamaz halde
kendime
karsımdakine oyun oyanr oldum..
ne yazıkki kendimi inandırı gibi oldum.
sevginin sonsuzu aştığı bir an vardır.
işte ben tam o sonsuzluğun içinde boğuldum
kurtulamaz oldum.

evet dedim....

evet dedim..
duyuramadım kendimi..
evet
sen kötü bir insansın.
sormustun ya hani..
ben o kadar kötü olamam demiştin.
beni severler genelde,
kimse kötülüğümü görmemiştir ki
demiştin..
bana demiştin ya hani
sonrada sormustun
diilim dimi ?
evet dedim
duyuramadım kendimi.
belkide herkes için değişirdi
kötülüğün anlamı..
benim için kötü
bencil olandır.
karsısındakini hiçe sayan..
kendiini de bir o kadar birşey sanan insan
asıl kötü olandır.
kötülüğün bilerek yapılması ayıpmış
sana da zaten hiç yakışmadı..
beni
göz göre göre üzebilmek
beni onca zaman oyalayabilmek..
herkese nasip diildir.
sanma ki ben saf iyiniyetli olanım..
sadece sevdim..
sevgim uğruna herseyi göze aldım..
aptal rölü oynadım..
bana kötülük yapmana göz yumdum.
hani sormustun ya,
kötü müyüm ben demiştin..
benim karsıma cikan en büyük acıydın..
beklemek dısında da elimden birsey gelmezdi.
ama
bugün uyandım..
baktım aynaya
sen ne kadar kötüysen
ben de bir okadar daha iyisine layikmişim meğer
ben cok da gec olsa
anladım.
bugün anladım.

En Büyük Fark..

aramızdaki en büyük fark budur..
sen hep kolayı secmişken,
ben hep zoru secmişim..
sen hep sahte mutluluğu sevmiş,
kendini bile buna inandırabilmişken..
benim icin mutluluk nadir bulunan bir taştan farksız olmuş..
sen hep gülerken
ben oturup seni izlemişim..
senin yerine bile ben üzülmüüşüm..
ben bıkmışım.
sen hep severken
beni sadece birini sevmiş
birine tapmışım..
senin icin hergün aynıyken
benim icin hergün baska
her dakka
her saniye
farklı olmuş..
işte aramızdaki tek
ve belkide en büyük fark bu
nasıl ollmuştur bilmezken..
seni sevmek nasip olmuşken..
sen yine kolayı secmişsin
beni sevememişsin..
heryiğidin harcı değilmiş sevmek.
kolay hiç değilmiş..
işte aramızdaki en büyük fark da
malesef
buymuş.

Doğru Seçim..

mutlulugun getirdiği bir neseyle
ürktüm senin oldugun heryerde..
güvende hissetiğimi bildiğim
emin oldugum yerlerde
korktum bugun senden..
korkumda utandım belkide
elini tuttugum ilk yerde
senle tanıstıgımız andan beri
urkuttun sen beni..
mutlulugun getirdiği bir neseyle
utanc duydum bugun senden..
beklemediğim hersey vardı sende
umdugum bir sey bile yokken
dusundugum her ayrıntı yanlıs giderken
anladım ki dogru secimmiş bazen
dogru olanmıs en yanlısı secmek
seninle uymayanla bütünleşmek.

Bir Zamanlar Öyle Bir '...n'dim Aslında Ben.

etraf kötü de olsa
emin adımlarla
kendimden emin birsekilde
yasamayı bilen bir bendim aslında ben...

her aksam, üzülecek birsey yokken
iyi kotu bir nedene bir damla gözyası feda
edebilcek bonkor bir bendim aslında ben..

beni sevebileceğini, benim ise seni ne cok sevdiğimi
bildiğim halde bunu görmezden gelip
yok sayacak kadar sorumsuz biri değildim aslında ben..

özür dilemekten cekinmeyen
yaptıgı hatayı kabul edebilecek
bir olgunlukla büyümüş bir bendm aslında ben.

bir zamanlar oyle bir bendim, ben
ama su an emin olamadım
gözlerim doldu sahneye adım attıgımda
bugün hazır değilim
makyajım aktı dökülen gözyasından
bugün hazır değilim
kalbim kaldırmadı izlediğim tablodan
özür dilemek büyüklük sayılmazmıs artık
aglamak marifet hiç değil..
bugün hazır değilim
demeye kalmadan
senden en büyük tokatı yedim
haklısın sevgilim
haksız bir benmişim aslında ben..

Acı Demektir Aşk...

Bir yalnızlık şarkısı daha dinliorum gözlerimi kısmış camdan dışarı bakarken...Hayal ediyorum o günleri...

nerde hata yaptım ki?
Neyi atladım seni seviyorum derken?

Her ayrılık acısı yaşadığımda,ağlamaktan yorulduğumda ve bi umut ışığı aradığımda ,gözlerimi camdan dışarı dikip İstanbul'un o rahatlatan kalabalığına bırakırdım kendimi.Ve içimden,''bu kadar kolay pes etme,bak etrafta tanımadığın milyonlarca insan var.Ve bir gün gelecek içlerinden biri senin hayatını değiştirecek,sabret...'' diye teselli ederdim kendimi...


Ama bu gece farkettim;artık bakamıorum dışarıdaki o ışıltılı dünyaya.Gözlerim -ağlamaktan mı korkudan mı bilmiyorum- açılmayacak nerdeyse...


Meğer ne zor şeymiş aşkı yaşamak.Bunca yıl kendimi kandırmışım,oysa nereye bakarsam bakayım,sonunda kucaklayacağım kader aynı:yalnızlık...

Büyüdükçe daha zor yaşıyor insan sewdayı,çünkü aşkı öğrendikçe acıyı öğreniyorsun,ilk aşkın daha saf, daha merhametli,sonra sonra gerçek yüzü çıkıyor ortaya ve farkediyorsun ki sen düştükçe ayağa kaldırıyor seni ama arkasından yine tokadı o atıyor sana,her defasında yaşlanıyor kalbin binlerce yıl,sonunda da böyle boynu bükük kalıyorsun bi pencerenin önünde,tek başına...


Fakat şunu söyleyebilirim ki bir müddet sonra alışıyorsun bu duruma ve farkediyorsun ki sen ne kadar tövbe etsende ''bir daha asla'' diye,çoktan teslim olmuşsun aşka,ne kadar terkedilsende,aldatılsanda,o senin hayatını zehir etse de,kıvransanda acıdan her gece o küçük odanın içinde,sen yinede o pencereden bakmaktan vazgeçmeyeceksin ve her terkedilişin ardından önünde sonunda bir umut beslemeye başlayacaksın yine,belki bu sefer diye...